Koper

Verhaal: De toverspiegel

(Een verhaal met een boodschap)

In een dorp vlak bij een mooi bos woonde een vrouw, haar nam was Sequi, wat "mooi vogeltje" betekend. Sequi leefde daar samen met de andere indianen in vrede. Ze deed haar dagelijkse dingen met plezier, want ze hield van het leven buiten in de natuur. Het werken op het land, zorgen voor de dieren en eten zoeken in het bos. Ze vond het leuk om te koken met die ingrediënten die ze die dag voor handen had, of het nou gevonden, gekregen of geruild was.

Toch was ze niet tevreden over zichzelf. Ze vond haar naam, die doorgaans bij indianen goed weerspiegelt hoe iemand is, niet bij haar passen. Ze vond zichzelf nog van binnen, noch van buiten mooi. Anderen zeiden haar wel eens dat ze een prachtige vrouw was, dat vond ze dan wel leuk om te horen. Maar echt diep van binnen geloofde ze het zelf alsnog niet.

Op een dag, het was haar verjaardag, kwam haar vriendin Mochico met een groot cadeau aan. Ze was erg nieuwsgierig wat er in het lange cadeau zat. Toen ze het uitpakte, zag ze een spiegel. Mochico vertelde: "Dit is een toverspiegel, als je erin kijkt zie jij jezelf als mooi van binnen en van buiten. Je ziet jezelf hoe je kan zijn als je op je best zou zijn. En die mooie binnenkant schijnt door naar de buitenkant, waardoor je er ook aan de buitenkant mooi uit ziet". Sequi bedankt haar voor dit mooie cadeau en omhelsde Mochico. Die dag kwamen er wel meer vrienden en vriendinnen uit het dorp om haar te feliciteren en haar geschenken te brengen, maar de toverspiegel maakt toch wel het meeste indruk op haar.

Die avond toen het bezoek weg was en het nog licht was, zette ze de spiegel neer. Ze durfde er eigenlijk niet goed in te kijken, want ze had geen idee wat ze zou zien in de toverspiegel. Dus zette ze de toverspiegel neer met een doek erover heen. Ze verzamelde moed om in de toverspiegel te kijken. Maar haar angst weerhield haar telkens. Tot het moment daar was dat ze ondanks de angst, zich erover heen zette, voor de toverspiegel ging staan en het doek snel weghaalde voordat ze zich kon bedenken.

Ze schrok van wat ze zag. Ze zag een mooie vrouw, met een lief gezicht en een zachte blik in haar ogen. Ze keek nog eens beter en werd steeds blijer van haar aanblik in de toverspiegel. Toen ze via de ogen in de toverspiegel keek zag ze een puur en zuiver karakter van binnen. "Als dit is wat ik kan zijn als ik op mijn best ben, dat zie ik er toch wel mooi uit!", dacht Sequi. In de tijd erna keek ze naast haar dagelijkse leven regelmatig in de toverspiegel. En telkens ontdekte ze meer mooie dingen, zowel aan de binnen als aan de buitenkant. En daardoor voelde ze zich gelukkiger en mooier!

Na enige tijd sprak ze hier met Mochico over, die natuurlijk had gezien hoe ze opbloeide. Ze zei: "Ik wil je nogmaals bedanken voor je mooie cadeau, echt heel bijzonder, het heeft me veel gebracht ik voel me mooier van binnen en van buiten”. Mochico glimlachte en keek tevreden. "Weet je wat nu het mooie is van dit alles?", zei haar vriendin. "Het is helemaal geen toverspiegel! Het is een gewone spiegel! Maar doordat je dacht dat het een toverspiegel was, ging je met andere ogen naar jezelf kijken en zag jij jezelf zoals iedereen je ziet. En hoe je dus je werkelijk bent, een mooie vrouw van binnen en van buiten!"

Sequi was heel verbaasd en moest dit even verwerken. "Dus dat betekend dat ik mezelf altijd te kort heb gedaan", zei ze verdrietig. Ik ben wel heel blij dat je me hebt geholpen mezelf met een andere blik te bekijken. Ze gaf Mochico een knuffel en zei toen: "Dus mijn naam klopt ook gewoon!" En vanaf toen wist ze wie ze was en wat ze kon. En zoals jij je wel voor kan stellen veranderde dat haar leven in positieve zin.

Door: Nanda Noorlander van Centrum Nacha - 11-01-11

Geef je op voor de nieuwsbrief en ontvang het GRATIS e-book over gronden!

Terug naar alle artikelen