Mandala2 Nanda Noorlander

Verhaal: De ondankbare Edelman

(Een verhaal met een boodschap)

Er was eens een rijke edelman die een mooie vrouw had, veel land en vele paarden bezat. Op een dag ging deze edelman in zijn mooiste rijkleding een ritje op één van zijn paarden maken. Hij keek om zich heen, en zag zijn grote landgoed. De uitgestrekte bossen en de bloemen in de wei. Hij kwam van alles aan mooie natuur tegen onderweg maar kon er eigenlijk niet van genieten. In zijn hoofd was hij druk bezig met wat hij nog allemaal wilde bereiken. Nog mooiere paarden, nog meer land, sieraden en dure kleding voor zijn vrouw, etc.

Tijdens zijn rit kwam hij een man tegen die een hutje op zijn landgoed had gebouwd. De edelman had deze man nog nooit eerder gezien en was verbaasd over de brutaliteit van de man om zonder zijn toestemming een hutje op zijn landgoed te bouwen. De edelman steeg af en liep boos op de man af. "Hé, wat moet dat hier", zei de edelman boos. De man keek op en straalde zoveel liefde uit dat de boosheid van de edelman direct vervaagde. De man stond op en liep naar de edelman toe, hij knielde en stelde zich voor als Jonaz. De edelman raakte een beetje in de war van het gedrag van Jonaz, dit was hij niet gewend. Hij was gewend dat mensen zijn bevelen opvolgde en hem als een edelman behandelde. En ondanks dat Jonaz knielde voelde hij de trots, de kracht en de liefde in de man. Jonaz nodigde de edelman uit om bij hem bij het vuur te komen zitten. De edelman gaf een beduusde knik, en legde de leidsels in de uitgestoken hand van Jonaz. Samen gingen ze bij het vuur zitten en de edelman kreeg wat te drinken aangeboden.

De edelman had zijn vraag nog niet beantwoord gekregen en vroeg deze keer een stuk milder: "Waarom heeft u zonder toestemming een hutje op mijn landgoed gebouwd?" Jonaz legde uit dat zijn huis verwoest was door een overstroming en dat hij en zijn vrouw toen op zoek waren gegaan naar een andere plek. Ze zagen dit gebied en waren zo onder de indruk van de schoonheid dat ze die graag elke dag wilden ervaren. Jonaz vertelde hoe dankbaar hij was dat hij deze plek had gevonden om te kunnen leven. De edelman, keek om zich heen en zag niets bijzonders. Jonaz vertelde hoe dankbaar hij was dat zijn vrouw en hij de overstroming hadden overleefd. De edelman keek naar de vrouw van Jonaz en zag een vrouw in eenvoudige kleding en zag niets bijzonders. Jonaz vertelde hoe dankbaar hij was dat hij ondanks de overstroming weer een nieuw leven had kunnen opbouwen en elke dag genoeg te eten en te drinken had. De edelman keek naar zijn beker en het drinken erin en zag niets bijzonders.

De man fascineerde hem, omdat de edelman zoveel bezittingen had en Jonaz zo weinig en dat hij ondanks dat toch dankbaar was voor veel dingen. "Hoe kan ik ook dankbaar zijn voor de dingen die ik al heb vroeg de edelman?" Jonaz zei eenvoudig: "Tel uw zegeningen". De edelman wou niet dom overkomen maar begreep het toch niet helemaal. "Hoe bedoel je dat?" vroeg de edelman. Jonaz zei hem: "Neem elke dag de tijd om stil te staan bij de dingen in uw leven waar u blij mee bent of blij van wordt, ook al zijn ze al langer in uw leven. U zult merken dat als u dat een tijd doet, u dankbaarheid zult gaan voelen voor veel dingen." Na deze woorden namen Jonaz en de edelman afscheid. De edelman vond het de moeite waard om dit te onderzoeken. Jonaz straalde zoveel rust, kracht en liefde uit, dat wilde hij ook wel. Hij gaf Jonaz toestemming om op zijn landgoed te verblijven.

De edelman kwam na 7 weken terug bij Jonaz. De edelman zag er deze keer eenvoudiger uit. Jonaz begroette hem hartelijk en nodigde hem uit bij het vuur. De edelman vertelde dat het vorige gesprek hem goed had gedaan. "Ik heb uw advies opgevolgd. Ik was zo bezig met het vergaren van dingen dat ik er niet eens van kon genieten. Ik was zo bezig met hoe rijk ik er uit moest zien als edelman dat ik me niet realiseerde dat die kleding helemaal niet prettig zat. Mijn vrouw is gelukkiger nu ik haar laat weten dat ik het fijn vind dat ze mijn vrouw is. Ik merk dat ik het fijn vind om meer betrokken te zijn bij mijn onderdanen, te luisteren naar hun verhaal en ze te helpen waar ik kan. Ik streef niet meer naar nog meer land of goederen. En ik voel me veel beter!"

Jonaz zei: "Gevoelens van dankbaarheid kunnen simpelweg niet samengaan met negatieve emoties. Dankbare mensen zijn eerder geneigd om anderen te helpen. Dankbaarheid zorgt ervoor dat je veel meer geniet van de dingen die je meemaakt in je leven. Dankbaarheid vergroot je eigenwaarde en zelfvertrouwen. Door dankbaarheid te uiten worden sociale banden sterker. Materiële dingen worden door dankbaarheid minder belangrijk. En wanneer je dankbaar bent stop je met kijken of anderen meer hebben dan jij."

De edelman sprak zijn dankbaarheid uit aan Jonaz voor de "toevallige" eerste ontmoeting en het gesprek wat ze toen hadden gehad. "Ik ben dankbaar voor wat jij me hebt doen inzien", zei hij. Jonaz zei echter. "Ik heb u niets doen inzien, dat hebt u zelf gedaan, ik heb u slechts iets aangedragen, u heeft het helemaal zelf gedaan!"

Door Nanda Noorlander van Centrum Nacha

Geef je op voor de nieuwsbrief en ontvang het GRATIS e-book over gronden!

Terug naar alle artikelen